Narządy płciowe

W naszych dotychczasowych rozważaniach o rozwoju mówiliśmy, co zmienia się w okresie dojrzewania. Zakładaliśmy przy tym, że każdy wie, co to są na przykład mięśnie i jak one funkcjonują. Dlatego pisałem tylko tyle, że one właśnie w okresie dojrzewa­nia rozwijają się. Z układem rozrodczym jest inaczej. Znajomość budowy i funkcji tego układu jest na ogół w Polsce słaba. Trudno mówić o rozwo­ju czegoś, czego się w ogóle raczej nie zna. Dlatego musimy teraz zrobić dygresję: najpierw omówimy, jak wyglądają i jak działają narządy płciowe u dorosłego, a dopiero potem omówimy rozwój, czyli jak zmieniają się te narządy u dziecka i u młodzieży aż osiągną pełną dojrzałość. Do zrozumienia przedmiotu naszych rozważań przyda się wam teraz rycina 2. Proponuję, abyście teraz czytali dalszy tekst ze schematem przed oczyma. Zaczniemy od budowy kobiety. Jest parę powodów, dla których tak będzie lepiej. Pierwszy i zasadniczy to to, że właśnie kobieta dźwiga na sobie główny ciężar dawania życia potomstwu. Obdziełając mężczyznę i kobietę obowiązkami, trudami, a także przyjem­nościami natura w tym zakresie postąpiła niezbyt sprawiedli­wie. Przekonacie się zaraz o tym z dalszego opisu. Cały trud ma­cierzyństwa właściwie spada na kobietę. Po drugie: Układ rozrodczy kobiety jest znacznie bardziej skomplikowany niż mężczyzny. Także funkcja tego układu jest nieporównanie bardziej złożona. Najważniejszym narządem w ciele kobiety przynajmniej w za­kresie nas tu interesującym jest niewątpliwie gruczoł płciowy jajnik. Prawie wszystkie ważne narządy w ciele człowieka występują parami jajniki są również dwa. Tak więc nawet gdyby jeden z nich przestał funkcjonować, kobieta nadal mogłaby spełniać swoje funkcje rozrodcze. Przypomnijmy, że w ciele czło­wieka podwójne są nie tylko prawie wszystkie gruczoły dokrewne, ale także nerki, oczy, uszy. Jajnik jest narządem bardzo ważnym, ponieważ jest to gruczoł 0 podwójnym działaniu: produkuje wiele substancji hormonal­nych, a poza tym tu właśnie rozwija się i dojrzewa komórka ja­jowa. Ale o tym za chwilę. Jajnik ma kształt dużego migdałka i znajduje się w jamie brzusznej. Jest tak dobrze zlokalizowany i ukryty w głębi ciała, że jego uraz jest właściwie niemożliwy. Na przekroju ryc. 2 widać, jaką ma skomplikowaną strukturę. Są tam komórki wydziel-nicze produkujące hormony, a także bardzo liczne częściowo jeszcze drobne i niedojrzałe komórki jajowe. Im bliżej po­wierzchni, tym komórki są większe i bardziej dojrzałe. Łącznie w każdym jajniku jest około 400 komórek jajowych. Teraz zajmijmy się funkcją hormonalną jajnika. Hormony płcio­we wytwarzane w jajniku są oddawane do krwi i jak wszystkie hormony działają na cały ustrój człowieka. Ich funkcja jest przede wszystkim szczególnie ważna dla układu rozrodczego. Hormony te regulują rozwój narządów płciowych, ale także i ich działanie. Za chwilę przekonacie się, jak złożone, ale i precyzyjne jest działanie żeńskich narządów płciowych. Regulacja tego działa­nia to właśnie zasługa hormonów. Jeżeli jajnik pracuje jakoś źle, to cała precyzja funkcji narządów płciowych kobiety ulega za­burzeniu. Kobieta wtedy nie może zajść w ciążę, a jeżeli zajdzie, to nie może ciąży donosić; występują także inne zaburzenia. Chociaż jest to zagadnienie pasjonujące, teraz jednak na tym się zatrzymamy. Jajnik jest jakby woreczkiem pełnym maleńkich komórek ja­jowych. U dziewczynki już w chwili urodzenia się jest pewien zapas tych komórek, który starczy na całe życie. Są to oczywiście komórki bardzo małe i niedojrzałe. Stopniowo rozwijają się 1 w miarę rozwoju są coraz większe, dojrzalsze przesuwają się ku powierzchni jakby rozpychając pozostałe, także zresztą czekające na swoją kolej. Gdy komórka jajowa dojrzeje, staje się wtedy wyjątkowo okazałą. Jest to największa komórka w całym ustroju człowieka. Komórki ustroju ludzkiego są bardzo małe o tym już wiecie, można je oglądać tylko pod mikro­skopem. Jedynie komórka jajowa jest bardzo duża można ją dostrzec nawet gołym okiem. Jak zbudowana jest ta komórka? Możecie łatwo się przekonać oglądając jajo kurze, którego budowę przecież znacie doskona­le to właśnie nic innego jak pojedyncza komórka jajowa! Tylko że u ptaków komórka ta jest wyjątkowo duża i przez to możecie łatwo poznać jej budowę. Komórka jajowa człowieka jest podobnie zbudowana, tylko że inne są proporcje jej składników, no i nie ma ona otoczki z wa­piennej skorupki. Dlaczego? To proste: skorupka ma chronić za­wartość przed wpływami z zewnątrz. Komórkę jajową człowieka chroni zamiast tego cały ustrój kobiety i on jako całość pełni funkcję tej skorupki, a nawet czyni to w sposób bardziej dosko­nały, precyzyjny. Komórka jajowa jest najważniejszym tworem ciała kobiety. Z tej komórki powstanie nowe życie rozwinie się płód, a potem dziecko. Oczywiście do tego potrzebny jest także udział mężczyz­ny ojca. Rozwój tej komórki nastąpi dopiero wtedy, kiedy zostanie ona zapłodniona przez komórkę rozrodczą mężczyzny. Inaczej mówiąc, rozwój nowego człowieka nastąpi dopiero wtedy, kiedy do komórki jajowej wniknie męski plemnik i ulegnie z nią związaniu. Upraszczając to trochę można powiedzieć, że dopiero wtedy zacznie się nowe życie, kiedy plemnik zostanie rozpusz­czony w komórce jajowej. Ale to będzie później. A więc na razie komórka jajowa rośnie powiększa się, dojrze­wa i uwypukla powierzchnię jajnika. W pewnym momencie otoczka, która trzyma jajo w jajniku, pęka i uwolniona komórka wypada na zewnątrz. Komórka jajowa nie ma zdolności poruszania się. Jest ona bezwładna, ale z pomocą przychodzą jej jajowody. Widzicie je na rycinie 2. Te jajowody, to takie jakby trąbki tak też sie nazywają. Są to przewody zbudowane z rur mięśniowych. W zew­nętrznym końcu, który znajduje się bardzo blisko jajnika, jajo­wód jest nieco lejkowato rozszerzony, a wlot do niego otoczo­ny jest specjalnymi wypustkami. Wszystko to trochę przypomina stułbię lub nawet ośmiornicę. Otóż wypustki te są ruchome, starają się pochwycić komórkę jajową i wprowadzić ją do jajowodu. Tak to wszystko precyzyjnie funkcjonuje, że na ogół to się udaje zrobić i jajo ostatecznie dostaje się do jajowodu. Teraz zaczy­na się jego wędrówka. Za pomocą ruchów robaczkowych jajowo­du podobnie jak dzieje się to w jelitach za pomocą ruchu wypustek rzęskowych komórka wędruje w dół do swego miejsca przeznaczenia, czyli do macicy. Jajniki są, jak powiedzieliśmy, dwa, ale zawsze dojrzewa w da­nej chwili tylko jedna komórka. Jest to tak regulowane to zasługa hormonów, że w tych samych odstępach czasu dojrzewa tylko jedna komórka. Zwróćcie na to uwagę stanowi to podstawę tak zwanej cykliczności pewnych procesów u kobiety. O tym także będziemy za chwilę mówili. Kolejnym narządem, który teraz zaczyna pełnić doniosłą rolę, jest macica ryc. 2. Macica to taki worek mięśniowy, wysłany w środku błoną śluzową. Owa błona jakby miękko wyściela wnętrze dzięki czemu macica stanowi bardzo korzystne, wygodne, dobre miejsce na przyjęcie komórki jajowej. W tym samym czasie, kiedy dojrzewa komórka jajowa, także zaczyna się na jej przyjęcie przygotowywać błona śluzowa macicy. Rozrasta się, staje się bar­dziej pulchna, ulega nasączeniu krwią, bo przecież krew będzie pokarmem, odżywką dla komórki jajowej w jej dalszym rozwoju. No i do tak przygotowanej jamy macicy dociera komórka jajowa. A teraz rzecz najważniejsza. Jeżeli w tym czasie dojdzie do zapłodnienia, komórka jajowa zagnieżdża się w macicy. Co będzie dalej, to już inna sprawa, o tym będziemy mówili w dalszych podstronach. Jeżeli jednak komórka jajowa nie zostanie zapłodnio­na, to obumiera i staje się niepotrzebna. Wtedy wraz z krwią zgromadzoną w błonie śluzowej która też nie jest już potrzebna i wraz ze strzępami tejże błony śluzowej wydalona zostaje na zewnątrz. Wszystko to, co zostało przygotowane, jest przecież niepotrzebne. I to krwawienie z narządów płciowych kobiety to jest tak zwane miesiączkowanie. Tak to się nazywa, ponieważ mniej więcej co miesiąc dojrzewa jedna komórka i jeżeli nie zostaje zapłodniona, to mniej więcej w miesięcznych odstępach następuje kolejne krwawienie. Miesiączkowanie nazywa się także inaczej menstruacją, okresem, periodem są także i liczne inne nazwy. Od chwili osiągnięcia dojrzałości do starości kobieta regularnie miesiączkuje. Miesiączkowanie nie jest oczywiście chorobą, choć towarzyszy mu krwawienie, a także określone dolegliwości. Jest objawem prawidłowego funkcjonowania organizmu i objawem zdrowia. Miesiączkowanie, jak powiedziałem, jest zjawiskiem normalnym, fizjologicznym. Ale nie znaczy to, że nie przysparza kobiecie kłopotów. W czasie jednego miesiączkowania, a trwa to zwykle 24 dni, kobieta traci sporo krwi przeciętnie około pół szklan­ki. Jest to dużo taka utrata krwi może prowadzić do przejścio­wego osłabienia. Inna rzecz, że kobieta bardzo szybko tę stratę krwi odrabia, wyrównuje. Miesiączkowanie, zwłaszcza w pierwszym okresie dojrzewania, często związane jest z bolesnością. Następują skurcze macicy, a to może boleć. I często boli. Kobieta w tym czasie w ogóle czuje się żle, ma gorszą dyspozycję do pracy, trudniej się uczy, bywa rozdrażniona, zmęczona. Zauważyliście, że chociaż jest to Strona poświęcona tematyce dorastaniu dla chłopców, specjalnie piszę w niej dużo i dobitnie o miesiączkowaniu, ponieważ właśnie miesiączkowanie, a potem ciąża i poród to dla kobiety największe obciążenia, których przecież mężczyźni nie znają, nigdy nie prze­żywali. Pomyślcie: kobieta w czasie miesiączkowania czyli krwawie­nia zazwyczaj pracuje normalnie. Przed krwawieniem na zew­nątrz chroni się przez zakładanie specjalnych tamponów. Jest to i uciążliwe, i niezbyt wygodne. Czuje się przy tym, jak pisałem, słabo, może nawet źle? o tym też pisałem wyżej. I normalnie pracuje. Z pracy wraca jak wszyscy tramwajem. jest tłok. Wyobraźmy sobie, że na ławce siedzi młody chłopak no, niechby nawet dorosły mężczyzna. Kobieta stoi, trzyma się rączki, aby nie upaść, jest popychana przez tłum, z trudem musi walczyć z naporem ludzi. Czasem trzyma jakieś siatki, zakupy, bagaż. A obok siedzi zdrowy, silny mężczyzna. Jest taki zwyczaj w świecie ludzi kulturalnych, że mężczyźni, zwłaszcza młodzi, pomagają kobietom, ustępują im miejsca, starają się ułatwić życie, pracę. Nie jest to zwyczaj irracjonalny. Uzasad­nienie takich obyczajów znajdziecie w biologii człowieka! Kobieta jest znacznie bardziej obciążona zobaczycie dalej, że to nie wszyst­ko, o czym napisałem dotąd, będziemy jeszcze mówili o ciąży i porodzie niż mężczyzna. W pewnych okresach życia jest jej po prostu ciężko. Mężczyźni takich okresów nie przeżywają. Je­żeli są zdrowi, to zawsze mogą postać w tramwaju, a już na pewno mogą kobiecie pomóc, przepuścić przy wsiadaniu itp. Uwziąłem się na ten przykład w tramwaju, ponieważ w War­szawie jest to najbardziej typowa sytuacja. Ale przecież i w życiu klasy bywają codziennie sytuacje, kiedy to chłopcy mogą i chyba nawet powinni dziewczętom okazywać względy. I to, jak już wiecie, nie tylko z sympatii. Chciałbym wyraźnie podkreślić, że miesiączkowanie w pierw­szym okresie dojrzewania bywa szczególnie kłopotliwe. Bolesność towarzysząca krwawieniu niekiedy później z wiekiem mija, ale w okresie dojrzewania jest szczególnie częsta. Dziewczęta cierpią przy tym często na bóle głowy i mają wyraźne trudności w sku­pieniu uwagi. Oczywiście wpływa to na pogorszenie wyników w nauce, a wiecie jak dziewczętom na ogół na wynikach nauki zależy. Zwykle więcej niż wam. Czują się przy tym często po prostu źle. A współżycie w klasie z chłopcami pewnie nie popra­wia ich samopoczucia. Chłopcy często są dla dziewcząt po prostu ordynarni, a niekiedy, ci bardziej prymitywni, są dla nich wprost brutalni! Dziewczęta skarżą się, że chłopcy nawet je popychają, potrącają nie ma tu mowy w ogóle o żadnej kurtuazji. O „układach" damsko-męskich będziemy jeszcze dalej pisać to wszystko są sprawy bardzo ciekawe, to się zmienia z wiekiem, z czasem poprawia. Ale już teraz przy okazji omawiania miesiączko­wania chciałbym zaapelować: zastanówcie się nad tym wszystkim, co napisałem. My, Polacy, byliśmy kiedyś słynni z kurtuazji dla kobiet. No, może czasem nawet przesadzaliśmy w tym na przykład zwyczaj całowania kobiety w rękę typowo i jedynie w Polsce praktykowany, ale dziś w schamieniu odeszliśmy od tej tradycji chyba za daleko. Szokujący jest widok opasłego „mięśniaka" młodego byczka który odpycha kobietę, pierwszy dopada wol­nego miejsca w tramwaju i rozsiada się z miną zwycięskiego triumfa­tora. No, ale wracamy do opisu narządów i ich funkcji. Otóż macica łączy się z następnym narządem, zwanym pochwą. Zobaczycie na rycinie. Pochwa to rura mięśniowa o dużej elastyczności ścianek. Może się ona bardzo rozciągnąć i tak dzieje się np. w czasie porodu. Przez pochwę na zewnątrz przechodzi noworodek. Poza tym pochwa jest także ważnym narządem seksualnym. Do pochwy w czasie stosunku mężczyzna wprowadza członek prącie i jest to mechanicznie rzecz ujmując podstawowa czynność w czasie stosunku płciowego i tak nazywa się u człowieka kopulacja. Pochwa, z wyjątkiem okolicy swego ujścia zewnętrznego, jest stosunkowo mało unerwiona czuciowe Znów na schemacie obej­rzyjcie budowę tym razem zewnętrzną narządów płciowycn kobiety. Ujście pochwy jest zasadniczo w normalnych warunkach niewidoczne ukryte między fałdami skórnymi, zwanymi warga­mi. U góry, między wargami, znajduje się ważny narząd zwany łechtaczką. Jest to coś trochę jakby analogicznego do człon­ka tyle że znacznie mniejsze. Ta właśnie łechtaczka jest najważ­niejszym narządem odbierającym bodźce zewnętrzne, jest bogato unerwiona czuciowo i jeżeli kobieta w czasie stosunku odczuwa przyjemność, to w dużym stopniu zależy to od tego, że łechtaczka jest drażniona i pobudzana przez prącie w wyniku pocierania. U młodych kobiet wejście do pochwy jest zasłonięte, jakby częściowo zamknięte błoną, niekiedy nawet dość grubą, przypo­minającą skórę. Nazywa się ona błoną dziewiczą i ulega przerwa­niu w czasie pierwszego stosunku płciowego. Zazwyczaj dopiero po przerwaniu błony dziewiczej może nastąpić wprowadzenie członka do pochwy. To przerwanie błony nazywa się d e f 1 o r a c j ą. Tak jest zwykle przy skaleczeniu, defloracji może towarzyszyć krwawienie, a także uczucie bólu. Na ogół nie jest to nic strasz­nego, ale wiele dziewcząt i młodych kobiet bardzo boi się pierw­szego stosunku, na pewno z wielu względów, ale także i z powodu lęku przed bólem. Aby zakończyć omawianie układu rozrodczego kobiety, trzeba jeszcze wspomnieć, że w ogóle okolica zewnętrznych narządów płciowych kobiety jest bardzo silnie unerwiona i bardzo wrażli­wa na wszelkie urazy, podobnie, ale jeszcze znacznie bardziej niż u mężczyzn. A wiecie przecież, że uraz okolicy podbrzusza jest bolesny i przykry. Obraz kobiety wypada jeszcze uzupełnić opisem piersi. Ko­bieta ma w tak zwanej okolicy piersiowej dwa gruczoły mleczne, które nazywa się sutkami lub wprost piersiami. Piersi rozrastają się dopiero w okresie dojrzewania; przedtem u dziewczynek są one tak samo małe i bez znaczenia jak u chłopców. W okresie dojrzewania najpierw ulegają obrzmieniu, potem rozrastają się, a z czasem także odkłada się w nich znaczna ilość tkanki tłusz­czowej. Wielkość ich bywa różna jedne kobiety mają piersi małe, inne znów bardzo duże. Poza względami estetycznymi są one przecież ozdobą kobiety, odgrywają one bardzo ważną rolę biologiczną. Jak zapewne wiecie, kobieta karmi dziecko piersią, co jest szczególnie ważne ze względu na zdrowie dziecka. Mleko kobiece ma najwięcej tych składników, które są potrzebne właśnie małemu człowieczkowi. Mój stary i bardzo mądry profesor zawsze mówił: „mleko krowy jest wspaniałym pokarmem, ale dla cielaka. Dla dziecka jedynie mleko matki jest pokarmem właściwym i naj­lepszym". Ostatnio wiele kobiet nie karmi dzieci piersią, bo np. nie chcą tracić urody. Prawda, że pierś po karmieniu ulega pewnej deformacji, ale takie rozumowanie jest przecież jakimś nieporozumieniem. U dziewcząt w okresie dojrzewania piersi rozwijają się bar­dzo indywidualnie. Bywa nawet, że rozwija się tylko jedna pierś a drugiej przez długi czas po prostu brak. Na ogół potem, w mia­rę upływu lat, to się wyrównuje. I jeszcze jedno: dziewczęta skarżą się, że ich piersi w okresie dojrzewania są bardzo wrażliwe, często bolesne. Każdy ucisk po­woduje ból, Trzeba przeto szczególnie uważać, aby ich nie ura­zić na przykład w czasie gry w piłkę, uprawiania innych sportów itp. Tak w skrócie poznaliśmy budowę i funkcję kobiety. Teraz zajmiemy się budową i funkcją mężczyzny oraz przeobra­żeniem chłopca w mężczyznę. A więc mężczyzna: różni się od kobiety wieloma cechami. Nazywamy to cechami płciowymi. Są cechy płciowe pierwszorzędne gruczoły płciowe i cechy drugorzędne narządy płciowe prącie członek, worek mosznowy oraz cechy trzecio­rzędne, czyli zewnętrzne cechy budowy, wyglądu, zachowania, które pozwalają już z daleka odróżnić mężczyznę od kobiety. Będzie to przede wszystkim sylwetka ciała, ale także typ owłosienia itp. Już z nazwy wynika, że nie wszystkie te cechy są równie ważne. Najważniejsze są gruczoły płciowe, podobnie zresztą jak jajniki u kobiety. Te gruczoły noszą nazwę jąder i znajdują się w specjalnym worku mięśniowo-skórnym zwanym workiem moszno-wym lub moszną. Worek ten znajduje się w okolicy krocza. Każdy mężczyzna ma dwa jądra. W chwili urodzenia jądra są małe wielkości pestki od wiśni. Do okresu dojrzewania nie­wiele one rosną, ale już u dorosłego są wielkością zbliżone do śliwki. Nie zawsze są jednakowo duże i te różnice są czymś zupełnie normalnym. Ważne tylko, że powinny być dwa jądra i że powinny znajdować się w worku mosznowym. Jeżeli pozostają w jamie brzusznej co się niekiedy zdarza, to mamy do czynie­nia z wadą budowy zwaną wnętrostwem. Jądra nie mogą pozosta­wać w jamie brzusznej, ponieważ ulegają tam zmianom degeneracyjnym. Jest im tam po prostu zbyt ciepło, a są bardzo wrażliwe na temperaturę. I okazuje się, że worek mosznowy jest wspania­łym termostatem termostat to takie urządzenie do utrzymywa­nia stałej temperatury. Jeżeli jest zbyt zimno, to Worek obkurcza się, grubieje, a wzmożone krążenie krwi powoduje, że temperatura otoczenia jąder podnosi się. Jeżeli jest zbyt gorąco, to skóra poci się obficie i przy wysychaniu powoduje znaczną utratę ciepła. Tak więc worek sam reguluje ciepłotę i jest to dla jąder sprawa prawie życia i śmierci. W tym miejscu ważna uwaga: regulacja ta może być zachwiana lub wprost uniemożliwiona w przypadku, kiedy chłopak chodzi w bardzo obcisłych slipkach lub spodenkach! Wtedy z reguły dochodzi do przegrzewania jąder, co może prowadzić do przy­krych następstw z niepłodnością włącznie. Należy więc nosić luźną bieliznę, tak aby mogły działać naturalne mechanizmy re­gulacyjne. Wspomniałem, że jądra są dwa i że ich brak w worku mosz­ ruszania się. Niewiele jest komórek, które mają taką zdolność. Plemniki poruszają się z dużą prędkością dzięki temu, że mają witkę, czyli specjalny narząd ruchu, podobnie jak kijanki. Od okresu dojrzewania mężczyzna produkuje plemniki już stale aż do starości. Wyprodukowane plemniki są wyprowadzane z jąder nasienio-wodem do specjalnych zbiorniczków woreczków, które znajdują się w obrębie miednicy mniejszej, w okolicy krocza. W tych zbiorniczkach, zwanych pęcherzykami nasiennymi, plem­niki są wymieszane z płynem, wytwarzanym głównie w gruczole krokowym. Teraz już jest to płyn nasienny, inaczej sperma. W pęcherzykach nasiennych plemniki oczekują jak w maga­zynie kiedy będą potrzebne i kiedy zostaną wydalone na zew­nątrz. Teraz omówimy dalszą ich drogę. Otóż jak widzicie na rycinie 4 z pęcherzyków nasiennych plemniki są wyprowadzane na zewnątrz cewką moczową. Tą samą zresztą cewką wyprowadzany jest także mocz, ale nie dzieje się to równocześnie. Cewka moczowa przebiega w narządzie zwanym członkiem lub prąciem. Jest to ważny narząd, nie tylko dlatego, że jest widocznym i widomym symbolem męskości. Otóż członek służy do składania plemników w pochwie kobiety, i celowi temu służy taki właśnie kształt, budowa. Chłopiec rodząc się ma już ukształtowany członek. Jest on jednak bardzo mały jak zresztą i całe narządy płciowe zwane genitaliami. Do okresu dojrzewania członek rośnie bardzo nie­wiele, właściwie prawie wcale. Dopiero w okresie dojrzewania, pod wpływem męskich hormonów płciowych, następuje jego szybki, prawie gwałtowny rozrost. Teraz w ciągu krótkiego czasu staje się on już tak duży, jak u dorosłego mężczyzny. Wielkość członka jest cechą indywidualną. Bywa że mężczyzna ma członek mały, krótki i dość gruby i bywa odwrotnie że jest duży, długi i cienki. To wszystko nie ma większego znaczenia. Oczywiście, jeżeli uznać członek za ozdobę, za symbol męskości, to może nie jest to tak zupełnie bez znaczenia, ale także i w tym wypadku nie jest to takie znów istotne. Ważne, jaki jest członek w stanie wzwodu, bo to dopiero decyduje o jego wartości jako narządu służącego do określonych celów. Wzwód członka następuje pod wpływem podniecenia seksualnego wpływ mózgo­wia poprzez wzbudzanie bodźców wzrokowych, wyobrażenia lub czynników fizycznych pocierania o ubranie, ucisk itp. Sam wzwód wywołany jest przez napełnienie naczyń krwionośnych prącia krwią. Naczynia te nazywają się ciałami jamistymi i właś­ciwie to z nich i z cewki moczowej przebiegającej pomiędzy nimi składa się członek ryc. 6. Wzwód jest niezbędny do tego, aby mężczyzna mógł odbyć sto­sunek płciowy i ewentualnie zapłodnić kobietę. Wzwody pojawia­ją się samoistnie w każdym wieku, ale w okresie dojrzewania chłopcy reagują wzwodami na byle sytuacje, często dalekie przy tym od sytuacji erotycznych. Niekiedy takie wzwody są kłopotli­we wyobrażam sobie na przykład jak mogą być żenujące na pla­ży gdy chłopiec jest w cienkich kąpielówkach. Mężczyźni mają wzwody rano, kiedy budzą się ze snu. Te wzwody świadczą o pra­widłowym rozwoju i dobrej funkcji narządu. Członek w czasie wzwodu znacznie zwiększa swoje wymiary. Staje się także sztywny. I to jest ważne, bo jeżeli jest on w sta­nie wzwodu bardzo mały, to może być wtedy naprawdę trochę kło­potu i koniecznie trzeba iść do lekarza. Ale powtarzam: faktem że członek jest mały w stanie wiotkim, nie należy się przejmować. Piszę o tym, bo wiem, że wielu chłopców w okresie dojrzewania martwi się zbyt małym ich zdaniem prąciem. Bywa tak, że nawet wpadają w panikę, w stan depresji. Najczęściej zresztą bez sensu. Trzeba poczekać, co z tego wyniknie i dopiero ewentual­nie się martwić, jeżeli jest naprawdę czym. Ale tak w ogóle, to zawsze, jeżeli macie wątpliwości co do swego rozwoju, budowy swego ciała, trzeba iść jak najszybciej do lekarza i zasięgnąć porady. Nie wolno martwić się na zapas, bo jest to bez sensu. Bywa i tak, że chłopak rozpacza, traci nawet niekiedy chęć do życia, ale nikogo kompetentnego się nie radzi! Przecież takie postępowanie to już zupełna bzdura! Teraz trochę bliższych informacji o tym bądź co bądź ważnym narządzie. Otóż jest to narząd, który w swej końcowej części ma jakby główkę zwie się ona żołędziem. Na jego szczycie jest ujście cewki moczowej. Żołądź pokryty jest cienką i bardzo wrażliwą błoną naskórkową. W błonie tej jest bardzo wiele zakończeń czuciowych, szczególnie wrażliwych na dotyk. Drażnie­nie, pobudzanie tych zakończeń powoduje przyjemne podniecenie, daje bardzo silne i przyjemne uczucie, a jeżeli trwa dłużej , następuje kulminacja odczucia zwana orgazmem. Jest to stan bardzo silnego i przyjemnego, rozkosznego odczucia. U mężczyzn dojrzałych, ą także u chłopców dojrzewających, w czasie orgazmu dochodzi do wydalania nasienia. Odbywa się to pod pewnym ciśnieniem i nazywa się wytryskiem. Takie zjawisko następuje w czasie stosunku płciowego. Podniecony mężczyzna dozna­je wzwodu wprowadza członek do pochwy kobiety i wykonuje ruchy pocierania. Jego przyjemne uczucie wzrasta; to samo od­czuwa także kobieta. W pewnej chwili dochodzi do orgazmu i następuje wytrysk płynu nasiennego spermy do pochwy. W ten sposób plemniki dostają się do dróg rodnych kobiety i zaczynają swą dalszą wędrówkę do komórki jajowej. Najsprawniejszy, naj­silniejszy i najszybszy plemnik a więc chyba najbardziej wartoś­ciowy pod względem biologicznym pierwszy dociera do komórki i jeżeli ją osiągnie, to wnika do niej. Teraz następuje rozpuszczenie plemnika w komórce jajowej i jesteśmy świadkami cudu natury zaczyna się samodzielne nowe życie. Ale o tym później, w następ­nym zakładce. Chciałbym wrócić jeszcze na chwilę do spraw odczuwania męż­czyzny. Jeżeli w pęcherzykach nasiennych zgromadzi się wiele plemników i płynu nasiennego, to powstaje pewien ucisk na ota­czające nerwy. Dochodzi wtedy do samoistnego wydalania spermy i nosi to nazwę po łucji lub nocnej zmazy. Nazwa pocho­dzi stąd, że zazwyczaj następuje to właśnie w nocy, w czasie snu. Czasem chłopak budzi się ma przedtem najczęściej sny o treści seksualnej, jest więc podniecony, ma wzwód członka i czuje, że na bieliźnie jest mokra plama. Sperma jest płynem gęstawym, świeżo po wydaleniu nieco białawym, opalizującym. Po chwili staje się rzadka i przejrzysta, podobnie jak woda, natomiast pozo­staje trochę ciągnąca się. I taka jest właśnie sperma inaczej płyn nasienny. Zawiera on setki tysięcy plemników, które oczy­wiście w tej sytuacji giną. W tym zakresie natura jest bardzo roz­rzutna. Polucje są czymś normalnym i świadczą o prawidłowym zdro­wiu, rozwoju i dojrzewaniu! Każdy mężczyzna, jeżeli spermy nie będzie zużytkowywał w sposób naturalny, to znaczy w czasie czyn­ności seksualnych, będzie miewał regularne polucje od chwili kiedy osiągnie dojrzałość, aż do starości. Orgazm wytrysk nasienia jest to bardzo intensywne i przy­jemne doznanie. Chłopcy w okresie dojrzewania są bardzo pobudli­wi seksualnie i jak wspomniałem już, mają częste wzwody. W tym stanie podniecenia dotyk czy pocieranie członka sprawia im osobli­wą przyjemność. Nic też dziwnego, że wielu chłopców, podnieco­nych i napiętych przez taki stan, doprowadza do przeżycia or­gazmu celowo, po to tylko, aby przeżyć to jako przyjemność, a także zresztą, aby odprężyć się. To się nazywa onanizmem, a o chłopcu mówimy, że się onanizuje. Są także i inne nazwy. Naukowo najczęściej nazywa się tę czynność masturbacją. Niekiedy używa się starej, ale zupełnie głupiej i bez sensu nazwy samogwałt. Chłopcy, jak może wiecie, mają także swoje gwarowe nazwy i określenia. Nie będę ich przytaczał, jest ich bowiem wiele. i nie są przyjęte w środowisku kulturalnym. W okresie dojrzewania onanizuje się znaczny procent chłop­ców. Robią to przeważnie ci, którzy są zaawansowani w dojrze­waniu i mają wiele kłopotów ze swoim popędem płciowym. Popęd ten pojawia się w różnym wieku, ale nierzadko już u chłop­ców 1314-letnich, i jest różnie nasilony. Ale u niektórych także bardzo silnie domaga się rozładowania. I temu właśnie służy ona­nizm. Nie jest to ani choroba, ani do choroby nie prowadzi! Jest to po prostu pewna faza rozwoju, często konieczność wywołana jego dysharmonia, ponieważ fizycznie i seksualnie wielu chłopców jest już zdolnych do współżycia seksualnego w wieku nawet 1416 lat. Tylko że ani nie są do tego dojrzali psychicznie, ani nie są przygotowani społecznie, ani nie mają takich możliwości. Są po prostu mimo wszystko jeszcze bardziej dziećmi niż mężczyznami. I onanizm jest w tym okresie jeszcze najlepszym rozwiązaniem sytuacji. Przecież to byłoby okropne, gdyby chłopcy w tym wieku, dopingowani popędem, chcieli współżyć seksualnie z kobietami. Wokół zjawiska onanizmu narosło wiele dziwnych poglądów. Dawniej sądzono, że jest to choroba, że może nawet do chorób pro­wadzić. W niektórych środowiskach uznaje się, że onanizm jest czynnością nieetyczną, że jest to grzech. Ja piszę o człowieku w jego biologicznym aspekcie, a nie o zagadnieniach etycznych. Jeżeli komuś jego religia nie zezwala się onanizować, to kwestia ta podobnie jak przestrzeganie np. postu w piątek jest sprawą jego praktyk religijnych i my lekarze nic do tego nie mamy. Chciałbym tylko przestrzec przed poglądem, że jest to jakoby czyn­ność szkodliwa. Taki pogląd jest dziś w seksuologii odrzucany. Przejściowo onanizuje się, w okresie dojrzewania, bardzo wielu chłopców. Mija im to potem, gdy dorośleją, a szkody szczęśliwie z tego powodu nie ponoszą. Oczywiście człowiek powinien mieć nad sobą pewną kontrolę, umieć nad sobą panować. Nie jest normalne, jeżeli chłopak ona­nizuje się często i z byle powodu, albo jeżeli onanizuje się na oczach innych. Jest to czynność intymna, i tak jak w ogóle spra­wy płci, powinna być załatwiana w sposób intymny. Jeżeli jakiś chłopak potrafi się opanować i onanizm sprowadzić do minimum, ro­bić to bardzo rzadko czy prawie nigdy, to tylko należy pozazdrościć mu silnej woli i charakteru. Nie każdy to potrafi i muszę powie­dzieć, że mam szacunek dla takich chłopców. Będą z nich kiedyś twardzi ludzie z charakterem! Teraz wróćmy znów do budowy członka. Otóż pokryty jest on skórą, okrywającą żołądż. Jest tak, że żołądż znajduje się jakby w pochewce, przez co członek jest mniej pobudliwy, gdyż naj-wrażliwsze na dotyk miejsca są okryte skórą. Ta skóra nosi nazwę napletka. Normalnie fałd ten jest luźny i daje się bez trudności odprowadzić, ściągnąć, tak że odsłonięcie żołędzi nie stanowi proble­mu. Jeżeli jednak napletek jest zwężony i są kłopoty z jego od­prowadzeniem albo gorzej nie udaje się tego dokonać, to wtedy mówimy, że chłopiec ma s tulejkę. Jest to taka niezbyt groźna wada rozwojowa, tyle że trzeba pamiętać, że mając stulej-kę, nie będzie można odbywać stosunków płciowych. W waszym wieku jest to jednak jeszcze niezbyt ważne. Stulejka przy tym jest zjawiskiem stosunkowo częstym wśród małych chłopców, a w czasie dojrzewania często mija, napletek bowiem wydłuża się i nie stanowi już przeszkody w odsłanianiu żołędzi. Jeżeli jednak stulejka utrudnia utrzymanie czystości, może jednak warto pójść na operację już teraz? Przecież pod napletkiem zwykle gromadzi się wydzielina gruczołów łojowych i potowych. Miesza się ona ze zniszczoną skórą, a do tego łatwo dołączają się także bakterie gnilne, a czasem i chorobotwórcze. Pod napletkiem zbiera się pastowata substancja, często odra­żająco cuchnąca. Nazywa się ona mastką lub smegmą. Może ona także drażnić skórę, a istnieje pogląd uzasadniony naukowo że nieutrzymywanie czystości i higieny może prowadzić nawet do zmian nowotworowych skóry. Z tych powodów w niektórych krajach Wschodu, i nie tylko, zaleca się wszystkim mężczyznom usuwanie napletka. Zabieg taki zwany obrzezaniem jest prze­prowadzany powszechnie wśród ludzi niektórych religii Arabo­wie, Żydzi. Jeżeli jednak ktoś codziennie minimum raz na dobę dokonuje obmywania członka, ściągając przy tym napletek, to nie sądzę, aby uzasadnione było zachęcanie do powszechnie stosowanego zabiegu obrzezania. W zakładce tym mamy pisać o dojrzewaniu i przemianach, jakie w tym czasie zachodzą. Omówiliśmy trochę ważnych spraw, wybiegając poza tę problematykę. Trudno byłoby jednak zrozumieć treść tego rozdziału bez tych dygresji, zresztą wydaje się za­sadniczych. Warto odwiedzić też strony: plecaki szkolne | projektor | huśtawki | preschool warsaw | ubranka dla dzieci | foteliki samochodowe dla dzieci